مارکیزیو و کیه لینی نابغه های پیروزی یوونتوس برابر سمپدوریا بودند (+ نمرات بازیکنان)
![]() |
یوونتوس به مسیر پیروزی بازگشت و هوا در تورین افتابی شد و توانسته اند سمپدوریایی که فاقد شجاعت و سازماندهی بود را 4‐1 در هم بکوبند.
مارکو جامپائولو اعتراف کرده است که مصافشان با مدافع عنوان قهرمانی یک آزمون دشوار خواهد بود با این حال در تیمی که شهراورد جنوا را برده بود تغییرات زیادی ایجاد کرده بود. در طی 9 دقیقه، یوونتوس 2‐0 جلو افتاده بود و از آسیب پذیری حریفش در دفاع کردن برابر سانتر حداکثر استفاده را نمود. طبق معمول یوونتوس فکر کرد کار تمام شده است و با گذشت زمان یک بازی بی روح و فاقد شخصیت و شدت را نشان داد، تا اینکه اشتباهشان باعث شد بلوچرکیاتی (لقب سمپدوریا) گل بزند. جامپائولو بلافاصله دست به تعویض هجومی زد، او امیداور بود که از رویکرد بی خیالانه ی تیم میزبان استفاده کند، اما کیفیت یوونتوس آنقدر هست که با اندکی تلاش توانست در خط دفاع خجالتی سمپ نفوذ کند و 3 امتیاز دیگری به نام خودش ثبت کند و رم را همچنان پشت سرش نگه دارد.
نکات مثبت :
بازگشت کلودیو مارکیزیو بلافاصله روی بازی یووه تاثیر گذاشت، تیمی که به شدت دلتنگ شخصیت و تعادلی که او به خط هافبک می دهد، بود. او به پوشش خط دفاع کمک کرد و امنیتی که مدتی بود نداشتند به آنها برگرداند، او علاوه بر این دید و هوش تاکتیکی لازم برای بازی با اعتماد به نفس را داراست و می تواند تیم را به جلو بکشد و با پاس های خط کشی شده و ریتمی که زمانی تیم به آن تکیه کرده بود یووه را هدایت کرد.
نکات منفی:
تیمی که به دنبال کسب جام است و با پیروزی آشناست هرگز نباید راضی شود. نه در 2‐0، نه 4‐0 و نه حتی 8‐0. یوونتوس باید همواره به دنبال عملکرد بهتر و زدن گل های بیشتر باشد. این واقعیت که آنها بعد از شروع نیمه ی دوم آنها پایشان را از پدال گاز برداشتند و سرعت بازی انقدر افت کرد که به رقیب این شجاعت را داد که حمله کند، نشان دهنده ی رویکرد غلط و ضعفی است که تیم های قوی تر از آن استفاده خواهند کرد.
نمره ی مربی از 10:
7
ماسیمیلیانو الگری ما را در ابتدا با سیستم 4‐3‐3 روی کاغذ دست انداخت، اما در نهایت به 3‐5‐2 ـیش وفادار ماند، اما دو نهایت نه و او نه بازیکنانش ناامید نشدند. دنی آلوز شاید در پستی که برایش ناآشنا بود ناراحت به نظر می رسید، اما جرقه های امیدوارکننده ای در زوج ایگوایین و مانژوکیچ دیده می شد.
نمرات بازیکنانی که بیشتر از 20 دقیقه در زمین بوده اند:
نتو: 6
واکنش فوق العاده ای روی شوت آنته بودیمیر نشان داد اما احساس امنیتی که جی جی بوفون نشان داد در حضور او احساس نمی شد. او ― به شکلی قابل درک ― هنوز دارد با مدافعانش هماهنگ می شود.
آلوز: 5
در نقشی ناآشنا بازی می کرد، واضح بود که این بازیکن برزیلی راحت نبود به خصوص که در دفاع هم خوب نیست. می تواند در این پست بازی کند، اما نه در برابر رقبای سرسخت.
بونوچی: 6
چند اشتباه داشت اما 12 پاس بلند صحیح فرستاد و در دفاع هم امنیت ایجاد کرد
کیه لینی: 7
او نه تنها توانست دابل کند، بلکه به خوبی حریف را بست و خطرها را پیشبینی کرد. اگر به خاطر اشتباه منجر به گلش نبود، شب بی نقصی داشت.
کوادرادو: 7
دو پاس گل و عطش سیری ناپذیر برای حمله کردن، کوادرادویی که دیدیم بُرنده تر از همیشه بود، اما شاید هنوز هم به خاطر تصمیم گیری های غلط مقصر باشد، اما نتیجه ی مورد نیاز را به دست آورد. او در نیمه ی دوم به وسیله ی مدافعان مهار شد.
خدیرا: 6
همواره در استفاده از فضاها کمک می کند و فرارهای زمان بندی شده ای انجام می دهد، اما نتوانسته به اندازه ی ابتدای فصل موثر باشد.
مارکیزیو: 7
بالاخره، استاد خط میانی برگشته است و او تمام تفاوتی که دیدیم ایجاد کرد، برای نجات خط دفاع وارد می شود و کنترل و دقت را به خط میانی اضافه کرد. به خوبی توپ های مرده را زنده کرد، عملکردی که داشت که لایق تشویق ایستاده ای بود که ورزشگاه هنگام تعویضش انجام داد.
پیانیچ: 6
یک جای کار می لنگد. حقیقت این است که او بازیکن فوق العاده ایست و او نه تنها گل زد بلکه پاس گل هم داد، اما به نظر می رسد تنها دارد محدود به خودش بازی می کند، نوعی از لاقیدی و ترس او را محدود کرده است. او باید شخصیت خود را در یک تیم برنده نشان دهد و خود را تحمیل کند.
اورا: 6
او در دفاع همواره حواسش جمع است، تعادل پستش را به خوبی حفظ کرد، اما قبل از پایان نیمه ی اول تعویض شد.
ایگوایین: 6
به اندازه ی همیشه سرحال نیست، اما با اینکه خیلی خوب با ماریو مانژوکیچ همکاری کرد، اما نتوانست با سبک بی پروای همیشگی اش بازی کند. و تمام کنندگی اش هم در حد خودش نبود.
مانژوکیچ: 7
نه تنها گل اول را زد، بلکه از همان خط حمله به خوبی دفاع کرد، تلاش کرد توپ را پس بگیرد، تا به هم تیمی هایش کمک کند و با ایگوایین هم زوج تشکیل دهد. یک جنگنده، مثل همیشه! اما عجیب بود که گاهی موقعی که صاحب توپ بود دچار شک و تردید می شد و به جای شوت زدن پاس می داد.
تعویضی ها:
ساندرو: 6
مثل همیشه درخشان بود، همواره می توان به او برای قُرُق کردن سمت چپ، بازگشت به موقع به دفاع و حملات پرفشار حساب کرد. اگر بخواهیم یک انتقاد از او بکنیم شاید بتوان گفت که وقتی هم تیمی هایش با او کارهای ترکیبی می کنند باید توپ را زودتر رها کند.
مینا روزکی، ESPNFC







